Een verkeersongeluk neemt de vader en de broer van de schrijfster van haar af. Dit boek is een zoektocht naar Johan Veeninga, de vader van Djoeke, die aan de wieg stond van de serie Privé-domein.Waarom zal ik het boek niet maken, dat in mij ligt te wachten? De Brouwersstraat, de jeugdbeweging, de liefdes, de gevangenis, de oorlog; één doorzichtige bekentenis, waarin ieder ontvankelijk mens zijn eigen lot en wanlot zal kunnen terugvinden. Johan Veeninga (1915-1966) groeit op in een arbeidersbuurt in Haarlem. Hij ontwikkelt zich op eigen kracht tot onderwijzer, wordt voorzitter van een jeugdbeweging, weigert dienst, wordt gevangen gezet, doet verzetswerk in de oorlog, ontwikkelt een grote liefde voor literatuur en boeken en wordt uiteindelijk adjunct-directeur van uitgeverij de Arbeiderspers. Daar staat hij in 1966 aan de wieg van de literaire serie Privé-domein. Kort daarna maakt een auto-ongeluk een einde aan zijn leven. Zijn jongste dochter Djoeke Veeninga (1953), journalist en programmamaker, schrijft met dit boek het persoonlijke verhaal van zijn leven, dat zich ontrolt in een snel veranderende wereld. Ze gebruikt daarbij regelmatig haar vaders stem; zijn brieven, zijn teksten, zijn eigen privédomein. Daartegenover staan haar eigen woorden, waarmee ze een bijzondere vader eert.

Verzoend zijn met het lot van vierde stadium longkanker. Maar wat als de kuren aanslaan en het leven weer lonkt? In juni 2022 werd bij Robert Haasnoot vierde stadium longkanker vastgesteld. Er volgde een lange periode van chemo- en immunotherapie waarin hij zich voorbereidde op het definitieve afscheid van zijn kinderen, zijn geliefden, zijn leven. Openhartig en vaak humorvol beschrijft Haasnoot zijn ervaringen met zijn ziekte: de medische behandelingen, de reacties van zijn omgeving, de confrontatie met zijn mogelijke dood – maar ook de toenemende hoop op genezing. Uitzaaien schreef hij in grote bevlogenheid, in slechts drie weken tijd. Hem was kort daarvoor meegedeeld hij dankzij een buitengewone respons op de kuren en bestralingen, zich moest richten op een veel langere tijd van leven. De pers over eerder werk: Haasnoots proza heeft een geladenheid: zijn woorden bezweren de stilte, maken haar tot bondgenoot. Sobere poëzie van dromen en beelden – De Standaard Een writers writer (…) Er zijn maar weinig auteurs die hun woorden zo zorgvuldig kiezen als Robert Haasnoot – Elsevier De snelle lezer krijgt een verhaal dat van begin tot het einde boeit, de aandachtige een gelaagd drama dat tot herlezen dwingt – NRC

Medisch opgegeven helpen de immuuntherapie en de bestralingen zo goed, dat de longkanker toch geneest. De patient moet zich weer richten op het leven.Verzoend zijn met het lot van vierde stadium longkanker. Maar wat als de kuren aanslaan en het leven weer lonkt? In juni 2022 werd bij Robert Haasnoot vierde stadium longkanker vastgesteld. Er volgde een lange periode van chemo- en immunotherapie waarin hij zich voorbereidde op het definitieve afscheid van zijn kinderen, zijn geliefden, zijn leven. Openhartig en vaak humorvol beschrijft Haasnoot zijn ervaringen met zijn ziekte: de medische behandelingen, de reacties van zijn omgeving, de confrontatie met zijn mogelijke dood - maar ook de toenemende hoop op genezing. Uitzaaien schreef hij in grote bevlogenheid, in slechts drie weken tijd. Hem was kort daarvoor meegedeeld hij dankzij een buitengewone respons op de kuren en bestralingen, zich moest richten op een veel langere tijd van leven. De pers over eerder werk: Haasnoots proza heeft een geladenheid: zijn woorden bezweren de stilte, maken haar tot bondgenoot. Sobere poëzie van dromen en beelden - De Standaard Een writers writer (...) Er zijn maar weinig auteurs die hun woorden zo zorgvuldig kiezen als Robert Haasnoot - Elsevier De snelle lezer krijgt een verhaal dat van begin tot het einde boeit, de aandachtige een gelaagd drama dat tot herlezen dwingt - NRC